Hey! Bezoek

Vroegah sjouwde je als brugklasser (annex brugpieper annex brugsmurf of wat men zoal aan bijnamen verzon voor middelbare scholieren vers van de basisschool) rond met zo'n kleine 300 kilo aan schoolboeken. Tijdens mijn middelbare schooltijd had je al RSI van het kaften van die torenhoge stapel met woordenboeken in alle Europese talen, wiskunde leerboeken, handelskennis en natuurlijk een onhandelbaar Grote Bosatlas. Over bosatlassen gesproken, ik heb er nog eentje in de kast staan waarin Flevoland niet eens is ingetekend.

Afijn. De tijden veranderen. Anno 2008 wordt je boekengeld niet aan boeken besteed. In plaats daarvan krijg je op je eerste schooldag een laptop in je handen geduwd. Als je in Emmeloord naar het Zuyderzee College gaat tenminste. Het Zuyderzee College is volgens mij één van de chosen few middelbare scholen in Nederland waar je als leerling gebruik maakt van een Electronische Leer Omgeving (ELO). Bij het Zuyderzee College zijn ze niet alleen vooruitstrevend. Smaak hebben ze ook! Want je krijgt niet zomaar een notebook. Dus niks geen lullig Medion schootcomputertje van de Aldi¹. Het Zyderzee deelt aan haar leerlingen hippe Apple Macbooks uit. Yummy! I like.

Ik ben benieuwd of de ELO een succes wordt. Ik zie wel een paar leeuwen en beren in het verschiet: een Macbook die om de haverklap hardwarematig wordt gesloopt, wordt gepikt door medeleerlingen met geldgebrek of softwarematig om zeep geholpen wordt. Om maar wat te noemen. Maar voor nu ben ik enthousiast. Al is het maar omdat ik zelf een beetje rond kan klikken in OSX. In ieder geval is het reuzehandig om een Apple omgeving beschikbaar te hebben om m'n websites op te testen. Safari en Firefox voor de Mac onder handbereik. Da's toch een stuk minder omslachtig dan je websites te checken via online tools als BrowsrCamp.

¹ niks ten nadele van een Medion computer overigens, want het is een degelijk merk. Maar sexy? Nee, niet echt.

Mijn notebook - een Dell Inspiron 6400 - was pas twee jaar oud, maar gedroeg zich de laatste tijd als een bejaarde slak met rollator. Het werd dus hoog tijd voor een nieuw laptoppie. In tegenstelling tot in het verleden aangeschafte computers heb ik dit keer gekozen voor simpel en snel. Geen 17 inch beeldscherm dus. Geen redundante SATA schijfconfiguratie zoals in dat Asus systeem bij MyCom dat met me flirtte. Geen hippe chassiskleuren of exotische schermresoluties.

Zo'n computertje schaf je aan tegen een redelijke prijs. Bovendien loop je niet tegen extra kosten aan als je bij een mainstream machientje blijft: tsja meneertje, voor die 17" laptop heeft u natuurlijk wel een nieuwe tas nodig. Hier heb ik een mooie. Voor slechts 69,95.

Een notebook met een 15.4 schermpje dus. Wel 3GB aan RAM, een redelijk presterende grafische kaart en een vlotte Intel Duo core processor. Wat dacht je van een Hewlett Packard Pavilion DV6825?

Vista
Windows Vista wordt meegeleverd, maar zorgt in tegenstelling tot mijn aanvankelijke bezorgdheid, nauwelijks voor compatibiliteitsproblemen tijdens het inrichten van het systeem. De meeste programma's gedragen zich voorbeeldig. Macromedia Studio 8 sputtert wat over niet ondersteunde kleuren, Dreamweaver doet soms wat moeilijk bij het configureren van de ftp-accounts. Maar dat is het wel zo'n beetje. Het horrorscenario van een tiranniek Windows Vista besturingssysteem en epileptische applicaties blijft achterwege. De enige kater wordt veroorzaakt door de client-software van de Netgear SC101 NAS die ik heb draaien. Deze client laat zich niet installeren onder Vista. Duhhh! En via een normaal netwerkprotocol is de netwerkschijf ook niet te benaderen. Dubbel duhhh!!! Hoe verzin je het. Afijn, een kleinigheidje hou je altijd zullen we maar zeggen ;-( Na een dagje van bestanden backuppen en overzetten en software installeren beschik ik over een kickass systeempje om de komende tijd m'n code op te kloppen. En dat voor 750 euro.

Een tweede leven
En m'n ouwe laptop? Nou, na twee jaar dienst is het natuurlijk zonde om die bij de kringloopwinkel af te leveren, ook al is-ie niet meer geschikt om als werkpaard te dienen. Da's ook niet nodig. Een second life als testcomputer behoort zeker tot de mogelijkheden. Maar dan moet eerst het gros van de software eraf. Exit Office 2007, Adobe Photoshop en Acrobat Professional, Corel Paint Shop Pro, Macromedia Studio 8 en andere zwaarlijvige programma's. Vervolgens de iso image van Ubuntu Linux downloaden, branden en installeren. Gewoon vanuit de Windowsomgeving bereid je de dual boot installatie met Windows voor. Een gebruikersnaam en wachtwoord opgeven en de locatie waar je Ubuntu wil wegzetten. That's it. Na een herstart wordt Ubuntu vervolgens daadwerkelijk geinstalleerd.


Ubuntu
En wat een verademing is Ubuntu in vergelijking met andere Linux distributies waarmee ik weleens gestoeid heb. Bloed, zweet en tranen kostte het om distributies van Red Hat, Mandrake of SuSe aan de praat te krijgen. Geen centje pijn met Ubuntu. Automagisch configureert Ubuntu vrijwel het hele systeem. In 1 keer goed. Niks geen eindeloos gehannes met niet-ondersteunde hardware. Alleen het draadloze netwerk heeft een klein duwtje in de rug nodig voor wat betreft ip-configuratie. Ubuntu maakt gebruik van de prettig ogende grafische schil van Gnome en wordt geleverd met een complete set aan applicaties. Ubuntu: ideaal voor Windows zielepootjes voor wie *nix command line geeky stuff al snel te hoog gegrepen is.

Of zoals de makers van de Ubuntu distributie het zelf liever zeggen Ubuntu - Linux voor gewonen mensen!

Dinsdag - 07:13 am
Een stroomstoring was voldoende om de harddisk van de Dell Dimension de das om te doen. Eerlijk is eerlijk, al een tijdje vertoonde hij gezondheidsproblemen. Maar het was die kortsluiting die hem uiteindelijk fataal werd. Verder dan wat comateus gemopper over hal.dll missing or corrupted kwam hij bij het opstarten niet meer.

Primaire levensbehoefte
De tijd heeft niet stilgestaan. Ook niet bij de Rochatjes. Waar het een paar jaar geleden ondenkbaar was dat een defecte computer aanleiding gaf tot een koortsachtige zoektocht naar vervanging, is de computer in Casa Rochatta anno 2007 een primaire levensbehoefte geworden. In gewoon Nederlands, als-ie het niet doet, breekt de pleuris uit.

Woensdag - 13:48 pm
Tijdens de lunchpauze snel even naar het ** kuch ** bruisende stadshart van tokkietown (Almere) om een vervangend computertje te bekijken. Media Markt heeft veel staan, maar toch bitter weinig te bieden. MyCom biedt vooral configure to order snoepgoed. De slimline pc's van Acer (Aspire L100) en HP (Pavilion S7720) bij Dixons¹ zijn wellicht een optie.

Donderdag - 10:36 am
Binnen bij Dixons in Emmeloord met de vrouw aan m'n zij. Tenslotte wordt het voornamelijk haar computertje. Welke vind je mooier? Die Acer of de HP? is bepalend voor de aankoop. De HP Pavilion S7720 dus. Wat krijg je dan, behalve een trendy kastje met brushed metal look, mee naar huis?

• Merk en type processor: AMD Athlon 65 3800+ met een kloksnelheid van 2.4 GHz en een cachegeheugen van 512 KB
• Werkgeheugen: 1024 MB
• Harde schijf: 160 GB
• Optische schijf: double layer DVD CD/DVD herschijver met ondersteuning voor Lightscribe
• Grafische kaart: nVidia GeForce 6150 met 256 MB werkgeheugen
• Interfaces: IEEE 1394 (firewire), netwerkkaart 10/100 Mbit, draadloos netwerk WiFi 802.11g, 5x USB 2.0, TV out, diverse kaartlezers
• Besturingssysteem : Microsoft Windows Vista Home Premium edition
• Ontbrekende componenten: parallele, seriële en IRDA (infrarood) poorten en een diskettestation

¹Hoezo productkennis?
Over computerwinkels als Dixons of DynaByte gesproken. Ga er alleen in Godsnaam alleen shoppen als je precies weet wat je wilt aanschaffen. Natuurlijk is vragen stellen aan de verkoper geoorloofd, maar bedenk goed dat hij je het antwoord hoogstwaarschijnlijk schuldig moet blijven als het niet gewoon op het kaartje met productinfo te lezen valt. Ondanks een chronisch gebrek aan productkennis is verkopend personeel in genoemde winkels uiterst bedreven in het attenderen op de mogelijkheden van garantieuitbreidingen. Dat dan weer wel ...

Een eenvoudige inktjetprinter kost je inmiddels evenveel als een instapmodelletje laserprinter. En de consumentenmarkt voor monochroom printers lijkt ook te verschuiven van inktjet- naar lasertechnologie. Veel keus aan eenvoudige inktjetprinters is er bij de online shops van de wat grotere computerwinkelketens in elk geval niet (meer). Al snel beland je voor inktjet printers in het segment van de multifunctionals of fotoprinters.

Mijn Canon MPC200 monster
Zelf print ik niet al te vaak in kleur. Maar een zwart-wit afdruk (verslagen of een kleurplaat voor mijn meiden) wil ik nogal eens maken. Mijn huidige printer, een Canon MPC200, is helaas niets als ellende. Als hij geen foutmeldingen geeft dat de inkttank niet is geplaatst (op te lossen door de tank er even uit te halen en weer terug te zetten) is er wel iets anders dat roet in het eten gooit. Dus het Canon-monster staat voornamelijk in de weg en stof te happen.

HP LaserJet 1018 of Samsung ML-1610?
Om toch de beschikking te hebben over een fatsoenlijke zwart-wit printer ben ik vandaag maar even naar de lokale computerwinkel gerend. En heb me een HP LaserJet 1018 cadeau gedaan. Aan de 80 euro die hierbij van baasje verruilden zal ik me geen buil vallen. Even heb ik trouwens nog op het punt gestaan de Samsung ML-1610 aan te schaffen. Een eurotientje goedkoper en minder dure tonercartridges. Onder het motto kleiner is fijner is het toch de HP LJ1018 geworden.

Alleen de prijs is anders
Wist je trouwens dat de Samsung ML-1610 dezelfde printer is als de Dell 1110? Afgezien van de merklogootjes zijn ze identiek. Net als bij Hans de brillenmeneer is verder alleen de prijs anders. Inclusief BTW betaal je bij Dell op het moment van schrijven € 98,-. By MyCom haal je hem op voor bijna 30 euro minder (€ 69,95). Toch raar.

Dure cartridges
Ik weet het, de in de toekomst aan te schaffen tonercartridges zijn behoorlijk duur (lees: net zo duur als de printer zelf). De fabrikanten halen met toner hetzelfde trucje uit als eerder met inkt. Maar omdat ik niet zo vaak print is dat geen zwaarwegende factor voor mij. En in tegenstelling tot op inkt gebaseerde printers heeft een laserjetprinter ook veel minder last van ouderdomskwalen. In elk geval behoren uitdrogingsklachten of verstopte spuitmondjes voorgoed tot het verleden.

Eerder schreef ik een stukje over mijn eerste ervaringen met een UMTS datacard van KPN. Behalve de wat stuntelige start ben ik verder tevreden over de manier van werken met mobiel internet. Dat wil zeggen, tevreden voor zover de UMTS kaart inzetbaar is. Want naar mijn mening stelt KPN de UMTS dekking net iets te rooskleurig voor.

Dekking GGD werkgebied
De GGD Eemland zit voor haar JGZ taak op locaties in Amersfoort, Baarn, Soest, Soesterberg, Eemnes, Bunschoten, Leusden, Woudenberg en Achterveld. Volgens de KPN UMTS dekkingsgebied checker zijn alleen de laatste drie plaatsen een vraagteken. Leusden zou nog een gedeeltelijke UMTS dekking bieden, maar Woudenberg en Achterveld vallen hier buiten. Om de proef op de som te nemen heb ik maar eens een kijkje genomen op de diverse locaties om te zien of de coverage checker de waarheid spreekt en UMTS niet alleen op een landkaartje ter beschikking staat.

KPN dekt zich al een beetje in als ze zeggen


De bedekkinginformatie is indicatief. Aan deze informatie kunnen geen rechten worden ontleend. Afhankelijk van het type gebouw en de plaats waar u zich bevindt kan de bedekkingkwaliteit verschillen.


Geen UMTS dekking
Helaas. Jammer. De realiteit wijst uit dat UMTS dekking niet alleen in Leusden, Woudenberg en Achterveld momenteel een utopie is. Ook de locaties in Eemnes en Bunschoten waar de GGD zitting houdt vallen terug naar GPRS snelheid. Daarmee zijn de genoemde plekken niet geschikt om te werken met mobiel internet. Met GPRS snelheid werkt het technisch gezien wel, maar de gebruikerservaring is onacceptabel. Traag. Want de data gaat met een slakkegangetje van zo'n 50 Kbps door de lucht.

In Eemnes is er geen UMTS dekking. En in Bunschoten ook niet. Het idiote is dat er in het gebied tussen deze twee locaties veelal wel dekking is. Op een polderweggetje tussen Eembrugge en Bunschoten geeft mijn laptop een goede UMTS dekking. En hetzelfde geldt voor een geitenpad tussen Bunschoten en Amersfoort.

Les geleerd
Welke les heb ik hier geleerd? In elk geval dat het onverstandig is de KPN - UMTS/Wi-Fi coverage checker zonder meer te vertrouwen. Een praktische test ter plaatse is noodzakelijk. Het is te hopen dat KPN bezig blijft met het uitbreiden en verbeteren van de UMTS dekking.

In de automatisering moet je soms vooral niet je best doen om iets te begrijpen of te verklaren. Ter illustratie van deze bewering het volgende verhaal:

Vorige week dinsdagochtend hadden we te maken met een stroomstoring. Die middag begon de Fortigate firewall plotseling, na bijna twee jaar als een jekko aan de speed te hebben gedraaid, te sputteren.

Inkomend en uitgaand internet e-mailverkeer werd niet meer doorgelaten. Na van alles gecheckt te hebben aan het netwerk en de mailserver besloot ik, onder het motto baat het niet dan schaadt het niet, de firewall maar eens te herstarten. Mirakel: de stroom aan inbound en outbound e-mailberichten kwam spontaan weer op gang. De mail queue werd in een vloek en een zucht weggewerkt. Toch vreemd. Configuratiewijzigingen op de firewall waren de laatste tijd namelijk niet aan de orde geweest. Dus waarom zou de firewall opeens e-mailberichten blokkeren?

Helaas betekende deze overwinning niet dat ook de oorlog gewonnen was. Integendeel. De volgende ochtend werd ik bij de receptie begroet met de mededeling dat de externe mail niet werkte. Hetzelfde euvel als de dag ervoor wellicht? De firewall rebooten en controleren of de mail queue leegstroomde bracht uitsluitsel. Yep. Hetzelfde probleem.

Hoewel de fix dus gemakkelijk was (de Fortigate firewall een schop geven in de vorm van een herstart) was mijn vertrouwen in de apparatuur behoorlijk ondermijnd. En terecht. Want ongeveer elke twee uur stokte de externe e-mailaflevering. Poort 25 voor SMTP werd keihard in het slot gegooid. Poort 110 voor POP verkeer trouwens ook.

De logfiles van de firewall gecheckt. Hmmmm. Geen enkele aanwijzing te vinden dat er iets niet in de haak was. Oké, genoeg geklooid. Contact opnemen met de helpdesk van de leverancier dan maar. Logboeken en instellingen nagelopen. Op advies van de helpdesk een setting hier veranderd. Een rule base instelling daar gewijzigd. De firewall remote laten controleren. Een firmware upgrade laten uitvoeren. Het resultaat? Zip! Nada! Binnen twee uur na elke herstart werd alle e-mailverkeer van en naar het netwerk bruut en om onverklaarbare reden de nek omgedraaid. Damn!!! Wat nu?

Als laatste redmiddel met de leverancier afgesproken om een vervangende firewall te plaatsen. Daar voorziet het supportcontract in. Vrijdagmiddag werd de vervangende machine (met daarop de geïmporteerde config van de sputterende firewall) geplaatst. Het is nu maandagavond. En met de komst van de nieuwe security appliance zijn de problemen met de externe mail als sneeuw voor de zon verdwenen. Een wonder!

Blijft natuurlijk de vraag: wat veroorzaakte nou eigenlijk de problemen? Hoe onwaarschijnlijk het ook klinkt: mijn gevoel zegt dat de firewall een tik heeft gehad van de genoemde stroomstoring en dat de firmware van slag is geraakt.

Ach, als ICTer moet je soms vooral niet je best doen om een storing te verklaren.

Voorheen misbruikte ik meestal m'n GGD laptop voor buitenschoolse activiteiten. Maar aangezien ik de laatste tijd steeds meer voor mezelf aan het doen ben, heb ik besloten om een paar eurootjes aan hardware stuk te slaan. Nou beschouw ik de aanschaf van een computer als net zo'n slechte investering als de aankoop van een auto. Dus geheel gewillig heb ik mijn centen niet uitgegeven.

Het geld hou ik dus liever in mijn zak. Maar aan de andere kant ben ik te lui om veel tijd te besteden aan veel waar voor weinig geld. In plaats van een uitgebreide zoektocht langs de diverse web- en offline winkels heb ik gekozen voor het platgetreden pad: dat van Dell. Na een Inspiron en twee generaties Latitudes ben ik binnenkort weer eigenaar van een Inspiron laptop. Ditmaal een 6400. Een aardig opgetuigd machientje voor nog geen 1300 euro inclusief alles (dus ook die verneukeratieve 85 euro aan verzendkosten die je er meestal vergeet bij te tellen).

Even heb ik trouwens nog gedacht aan een Latitude D620. Onder andere vanwege de mogelijkheden om de harddisk op basis van smartcardtechnologie te versleutelen. Van de prijs werd ik alleen niet zo vrolijk. Dan maar geen hardware encryptie.

Waar ik bij het op maat maken van de bestelling op bezuinigd heb zijn de support opties. Alle complete care troetels, migratie services en andere onzin zijn uit de configuratie gesloopt. Ach, de kwaliteit van de supporttak van Dell is toch al niet om naar huis te schrijven. Dus dat was eigenlijk een no brainer.

Waar ik eerder de vergelijking maakte tussen auto's en computers voor wat betreft de desinvestering van de aanschaf, geldt dat omgekeerd evenredig voor de fun als je hem krijgt overhandigd. Heerlijk om zo'n nieuw machientje uit de verpakking te halen. En totdat het eerste krasje erop komt, begin je al te gillen als er maar iemand naar je nieuwe speelgoedje wijst.