Kun je vragen die er echt toe doen stellen in minder dan 140 tekens? Natuurlijk. Ik kan wel wat bedenken.

Schatje ... hou je (nog) van me? (32 tekens gebruikt) Lieve Here God. Morgen ga ik misschien dood. Kom ik wel in de hemel? (68 tekens gebruikt) Waarom jeukt het toch zo in mijn onderbroek? (44 tekens gebruikt)

Allemaal vragen die wezenlijk van belang zijn. Is het niet helemaal duidelijk waar ik heen wil? Geduld, ik zal een en ander toelichten.

Microbloggen schijnt het ding te zijn. Hot Hot Hot. Met een maximum van 140 getypte karakters schrijf je een blogpost. En deel je aan de wereld mee wat je aan het doen bent. Of wat je bezighoudt. Aangestoken door het BNN try before you die virus ben ik lid geworden van micro-blog netwerken als Twitter, het finse Jaiku en het oer-Hollandse Numpa. En heb ik eens aangekeken hoe een en ander werkt.

Twitter ligt nogal eens als een dood vogeltje op zijn rug. De software achter de website is een beetje eigenwijs en lijkt een eigen leven te leiden. Twitter is ook te groot voor iemand die alleen Nederlands, Engels en Duits kan lezen. Met andere woorden, het komt op mij voornamelijk verwarrend over. Met al die talen. Babylonische Spraakverwarring 2.0 — niet echt een omgeving die uitnodigt om zelf iets te twitteren.

In mindere mate geldt hetzelfde voor het Finse Jaiku. Allerlei talen door mekaar. Als simpele Brabantse ziel die Fins in MAVO 3 uit zijn vakkenpakket heeft laten vallen sta je d'r wat verloren bij. Wel een mooie interface.

Van Nederlandse bodem komt Numpa. Numpa is (technisch gezien) aardig. En heeft de meest uitgebreide API. Maar het is te merken dat Numpa vooral ook nog klein is. Ik heb me een paar dagen geleden aangemeld en mijn Nochnoy Dozor avatar is nog steeds te zien op de homepage onder het kopje nieuwe leden. Zo hard gaat het dus nog niet met de microbloggers van Nederlandse komaf. Maar meer dan dat de community klein is krijg ik een beetje een slappe sjaak van het feit dat het in 99% van de gevallen NERGENS over gaat. Hoofdpijn. Lig met een kater op de bank. Net een frietje gehaald. Beetje weinig mayo. Catch my drift?

Al is de community nog zo klein, spamberichten zullen er altijd zijn. Het eerste wat me opviel toen ik op Numpa rondklikte waren de berichten van iphoneclub.nl. Voor zover ik 1-2-3 kan bepalen is dit de RSS feed van een blog die gerepliceerd wordt in het microblogland van de Numpa Lumpa's. Minpunten. Want wat is nog erger dan opmerkingen die er niet toe doen? Juist, ONGEWENSTE opmerkingen die er niet toe doen!!! Op Twitter en Jaiku zijn me dit soort syndicated spammy entries opgevallen.

Concluderend ... ik geloof niet dat micro-bloggen mijn ding is. Ik voel me gewoonweg een beetje te ongemakkelijk om allerlei dingen die voor mijzelf niet eens interessant zijn — en anderen onmogelijk kunnen boeien — online te zetten.

Om toch met een klein lichtpuntje af te sluiten, je doet wel een heleboel inspiratie op voor wat betreft avatars. Maar daarvoor hoef je natuurlijk niet actief aan de microblogscene deel te nemen ...

Vergeet die gepersonaliseerde Google startpagina! Was je onder de indruk van de mogelijkheden en het voorkomen van Microsoft's Windows Live? Het kan mooier. Beter. Gewoon even verder lezen. Voor een echt ultrastrakke webomgeving met heel veel mogelijkheden teken je snel in voor een gratis accountje bij PageFlakes. Vervolgens heb je de beschikking over een volledig naar eigen smaak in te richten webomgeving. Bij Pageflakes zelf zeggen ze:

Pageflakes is a free service that lets you put all your stuff on one page.

En zo is het! Je hebt via Page Flakes de beschikking over zo'n 90 widgets. Natuurlijk zitten er een aantal vrij nutteloze dingen tussen. Maar er zijn ook voldoende zinnige invoegtoepassingen voorhanden.

Onder andere een interface naar je Gmail mailbox, de mogelijkheid tot het integreren van RSS feeds, het lokale weerbericht (via Yahoo), een klok, een to do lijstje, Box.net online storage en een koppeling met je del.icio.us cloud tag. Verder de geijkte dingen als Flickr en YouTube. Etc. Etc.

Natuurlijk is Page Flakes in beta. Dat label hoor je anno 2006 standaard op je website te plakken. Gelukkig zegt het verder niks over het Page Flakes product. Niks halfbakken. Plenty of functionality. En stabiel. Ik heb in elk geval tot nu toe geen storende bugs kunnen ontdekken.

Mooi! Spiegels en kralenketttingen. Ik weet het: ik ben te makkelijk te paaien. Maar ik kan het echt niet helpen. Als het maar glinstert. Dan is mijn interesse meteen gewekt.

Het accordion-effect is hip (en bovendien functioneel handig in vensters met weinig ruimte), maar ook de live grid met tabulaire data kan me wel boeien.

[ Laat je verleiden ]

Al tijden een doorn in mijn oog: speciale karakters op deze website (klinkers met een umlaut of bijvoorbeeld een é). Geen enkel probleem om deze weer te geven. Behalve als de betreffende data asynchroon uit de database wordt geplukt. Dan misvormt Firefox het betreffende speciale teken door er een wiebertje met een vraagteken van te maken. Internet Exploder maakt er al net zo'n typhuszooi van.

Hey, zelfs een dombo als ik begrijp dat er onderweg ergens iets misgaat met de overdracht van de tekensetcodering. Bezoeker klikt link aan - draai javascript - doe asynchrone call naar achterliggende phpcode - php retourneert data - javascript plamuurt de teruggegeven data in het document. Boem is ho! Maar waar vliegen we dan uit de bocht? Er zijn volgens mij hele internetten over volgeschreven, fora in de vlammen van de discussie ten ondergegaan en Google databases mee gevuld. Maar geen enkele suggestie die ik ben tegengekomen biedt soelaas.

Ten lange leste heb ik maar een niet zo heel charmant konijn uit die bekende hoge hoed geknuppeld:
op de weg terug van server naar user agent een stukje php code in de tekst laten zoeken naar speciale karakters en deze laten vervangen door de respectievelijke html-gecodeerde versie (ampersand-teken-mutatie-puntcomma).

Zoals al opgemerkt: absoluut geen schoonheidsprijs. Wel effectief.

web 2.0 validator

Whooaah. De (zelf)spot!

Kan iemand mij alstublieft even defriben? Zelf scoor ik trouwens 10 uit 42 ...

Geen web 2.0 project zonder publieke api. Dat geldt ook voor del.icio.us.

Programmatische toegang tot en manipulatie van je eigen bookmarks is a breeze. Als je bijvoorbeeld een opsomming wilt van jouw bookmarks krijg je deze van del.icio.us in een xml bestand terug. Reguliere expressies (niet direct mijn sterkste punt) zijn vervolgens onontbeerlijk om de informatie die je wilt weergeven hieruit te distilleren.

Een voorbeeldje zie je op deze website in de rechterkolom. Hier worden de laatste vijf del.icio.us entries opgehaald, door de mangel gehaald en op het beeldscherm gelijmd.

update:
Over social bookmarking gesproken, ik las op WebWereld dat er een nederlandstalige spin off van del.icio.us gelanceerd is: watvindenwijover. Even wat rondgeklikt op deze website, maar ik ben vooralsnog niet overtuigd. Oh ja, zoals het een echt web 2.0 initiatief betaamt is watvindenwijover.nl momenteel in beta.

Listable (zelf zo te zien hip en 2.0) heeft op de menukaart een lijst met bronnen die onder de noemer web 2.0 vallen. Of zich als zodanig profileren. Ik vind het af en toe wel lachwekkend, hoe de term web 2.0 zo'n momentum en enorme hype-lading heeft kunnen krijgen.

Want wat maakt een website 2.0? Moeilijk te zeggen. Ik vraag me in alle eerlijkheid af of er uberhaupt wel een antwoord op deze vraag is. Volgens sommigen helpt de aanwezigheid van het woord beta bij je aangeboden dienst in ieder geval. En datzelfde geldt ook voor een website met pontificaal grote ikonen en koppen in 30-punts fontgrootte.

Ach. Exponent van de web 2.0 cultuur, eeuwigdurend in beta, blitse ajax technologie, hyped of niet ... who cares wat de naam van het beestje is? Er zijn initiatieven die gewoon hartstikke aardig bedacht en uitgevoerd zijn. Zoals bijvoorbeeld picture cloud, waar je een 360° foto in elkaar kunt knallen.

Check dan dat voorbeeld van dat nederige stulpje.