Kun je vragen die er echt toe doen stellen in minder dan 140 tekens? Natuurlijk. Ik kan wel wat bedenken.

Schatje … hou je (nog) van me? (32 tekens gebruikt) Lieve Here God. Morgen ga ik misschien dood. Kom ik wel in de hemel? (68 tekens gebruikt) Waarom jeukt het toch zo in mijn onderbroek? (44 tekens gebruikt)

Allemaal vragen die wezenlijk van belang zijn. Is het niet helemaal duidelijk waar ik heen wil? Geduld, ik zal een en ander toelichten.

Microbloggen schijnt het ding te zijn. Hot Hot Hot. Met een maximum van 140 getypte karakters schrijf je een blogpost. En deel je aan de wereld mee wat je aan het doen bent. Of wat je bezighoudt. Aangestoken door het BNN try before you die virus ben ik lid geworden van micro-blog netwerken als Twitter, het finse Jaiku en het oer-Hollandse Numpa. En heb ik eens aangekeken hoe een en ander werkt.

Twitter ligt nogal eens als een dood vogeltje op zijn rug. De software achter de website is een beetje eigenwijs en lijkt een eigen leven te leiden. Twitter is ook te groot voor iemand die alleen Nederlands, Engels en Duits kan lezen. Met andere woorden, het komt op mij voornamelijk verwarrend over. Met al die talen. Babylonische Spraakverwarring 2.0 — niet echt een omgeving die uitnodigt om zelf iets te twitteren.

In mindere mate geldt hetzelfde voor het Finse Jaiku. Allerlei talen door mekaar. Als simpele Brabantse ziel die Fins in MAVO 3 uit zijn vakkenpakket heeft laten vallen sta je d’r wat verloren bij. Wel een mooie interface.

Van Nederlandse bodem komt Numpa. Numpa is (technisch gezien) aardig. En heeft de meest uitgebreide API. Maar het is te merken dat Numpa vooral ook nog klein is. Ik heb me een paar dagen geleden aangemeld en mijn Nochnoy Dozor avatar is nog steeds te zien op de homepage onder het kopje nieuwe leden. Zo hard gaat het dus nog niet met de microbloggers van Nederlandse komaf. Maar meer dan dat de community klein is krijg ik een beetje een slappe sjaak van het feit dat het in 99% van de gevallen NERGENS over gaat. Hoofdpijn. Lig met een kater op de bank. Net een frietje gehaald. Beetje weinig mayo. Catch my drift?

Al is de community nog zo klein, spamberichten zullen er altijd zijn. Het eerste wat me opviel toen ik op Numpa rondklikte waren de berichten van iphoneclub.nl. Voor zover ik 1-2-3 kan bepalen is dit de RSS feed van een blog die gerepliceerd wordt in het microblogland van de Numpa Lumpa’s. Minpunten. Want wat is nog erger dan opmerkingen die er niet toe doen? Juist, ONGEWENSTE opmerkingen die er niet toe doen!!! Op Twitter en Jaiku zijn me dit soort syndicated spammy entries opgevallen.

Concluderend … ik geloof niet dat micro-bloggen mijn ding is. Ik voel me gewoonweg een beetje te ongemakkelijk om allerlei dingen die voor mijzelf niet eens interessant zijn — en anderen onmogelijk kunnen boeien — online te zetten.

Om toch met een klein lichtpuntje af te sluiten, je doet wel een heleboel inspiratie op voor wat betreft avatars. Maar daarvoor hoef je natuurlijk niet actief aan de microblogscene deel te nemen …

Geschreven door HansR
Er is nog niet gereageerd op deze tekst.
Geplaatst in Persoonlijk
Getagged als jaiku, microbloggen, numpa, twitter

Reageren:

RSS feed voor reacties op deze blogpost. TrackBack URL