Mijn notebook – een Dell Inspiron 6400 – was pas twee jaar oud, maar gedroeg zich de laatste tijd als een bejaarde slak met rollator. Het werd dus hoog tijd voor een nieuw laptoppie. In tegenstelling tot in het verleden aangeschafte computers heb ik dit keer gekozen voor simpel en snel. Geen 17 inch beeldscherm dus. Geen redundante SATA schijfconfiguratie zoals in dat Asus systeem bij MyCom dat met me flirtte. Geen hippe chassiskleuren of exotische schermresoluties.

Zo’n computertje schaf je aan tegen een redelijke prijs. Bovendien loop je niet tegen extra kosten aan als je bij een mainstream machientje blijft: tsja meneertje, voor die 17″ laptop heeft u natuurlijk wel een nieuwe tas nodig. Hier heb ik een mooie. Voor slechts 69,95.

Een notebook met een 15.4 schermpje dus. Wel 3GB aan RAM, een redelijk presterende grafische kaart en een vlotte Intel Duo core processor. Wat dacht je van een Hewlett Packard Pavilion DV6825?

Vista
Windows Vista wordt meegeleverd, maar zorgt in tegenstelling tot mijn aanvankelijke bezorgdheid, nauwelijks voor compatibiliteitsproblemen tijdens het inrichten van het systeem. De meeste programma’s gedragen zich voorbeeldig. Macromedia Studio 8 sputtert wat over niet ondersteunde kleuren, Dreamweaver doet soms wat moeilijk bij het configureren van de ftp-accounts. Maar dat is het wel zo’n beetje. Het horrorscenario van een tiranniek Windows Vista besturingssysteem en epileptische applicaties blijft achterwege. De enige kater wordt veroorzaakt door de client-software van de Netgear SC101 NAS die ik heb draaien. Deze client laat zich niet installeren onder Vista. Duhhh! En via een normaal netwerkprotocol is de netwerkschijf ook niet te benaderen. Dubbel duhhh!!! Hoe verzin je het. Afijn, een kleinigheidje hou je altijd zullen we maar zeggen ;-( Na een dagje van bestanden backuppen en overzetten en software installeren beschik ik over een kickass systeempje om de komende tijd m’n code op te kloppen. En dat voor 750 euro.

Een tweede leven
En m’n ouwe laptop? Nou, na twee jaar dienst is het natuurlijk zonde om die bij de kringloopwinkel af te leveren, ook al is-ie niet meer geschikt om als werkpaard te dienen. Da’s ook niet nodig. Een second life als testcomputer behoort zeker tot de mogelijkheden. Maar dan moet eerst het gros van de software eraf. Exit Office 2007, Adobe Photoshop en Acrobat Professional, Corel Paint Shop Pro, Macromedia Studio 8 en andere zwaarlijvige programma’s. Vervolgens de iso image van Ubuntu Linux downloaden, branden en installeren. Gewoon vanuit de Windowsomgeving bereid je de dual boot installatie met Windows voor. Een gebruikersnaam en wachtwoord opgeven en de locatie waar je Ubuntu wil wegzetten. That’s it. Na een herstart wordt Ubuntu vervolgens daadwerkelijk geinstalleerd.

Ubuntu
En wat een verademing is Ubuntu in vergelijking met andere Linux distributies waarmee ik weleens gestoeid heb. Bloed, zweet en tranen kostte het om distributies van Red Hat, Mandrake of SuSe aan de praat te krijgen. Geen centje pijn met Ubuntu. Automagisch configureert Ubuntu vrijwel het hele systeem. In 1 keer goed. Niks geen eindeloos gehannes met niet-ondersteunde hardware. Alleen het draadloze netwerk heeft een klein duwtje in de rug nodig voor wat betreft ip-configuratie. Ubuntu maakt gebruik van de prettig ogende grafische schil van Gnome en wordt geleverd met een complete set aan applicaties. Ubuntu: ideaal voor Windows zielepootjes voor wie *nix command line geeky stuff al snel te hoog gegrepen is.

Of zoals de makers van de Ubuntu distributie het zelf liever zeggen Ubuntu – Linux voor gewone mensen!

 laptop · linux · ubuntu · windows vista

Nullbeta aka HansR babbelt deze website louter op persoonlijke titel vol. Mogelijkerwijs worden Nullbeta's standpunten niet gedeeld door de organisatie die z'n boterham belegt. Maar kan dat iemand boeien?