Laatste dag van het jaar. De hoogste tijd voor het onvermijdelijke lijstje …

Veel plezier beleefd aan

• WordPress CMS
• jQuery javascript framework
• Mac OS X

Ernstig teleurgesteld in

• Microsoft Office Sharepoint Server
• mijn Google Adsense inkomsten

Aangenaam verrast door

• Pods WordPress plugin
• Windows 7

Vlekken in m’n nek van

• sociale netwerken in het algemeen en Hyves in het bijzonder
• slap ICT geklets over Enterprise Service Bussen, Service Oriented Architecture en OTAP straten

Uitdagingen voor 2010

• schonere code schrijven
• websites bouwen op basis van een fluid grid
• meer creatief bezig zijn, minder techno-nerdish

Sommige adviezen sneden naar mijn mening wel degelijk hout toen ze opgesteld werden, maar zijn heden ten dage hopeloos achterhaald. Check dan die wijze woorden op het gebied van webdesign van tien jaar geleden.

Stiekem denk ik dat sommige zaken misschien nog steeds van toepassing zijn voor webontwerp anno 2006 (en nee, ik doel hier niet op de genoemde 286 machines and 2400b modems). Come to think of it, mijn eerste ding dat op een computer leek was een MSX2. Ik kocht hem tweedehands, maar nieuw had dat apparaat (inclusief printer, dat dan weer wel) 4000 oudhollandse guldens gekost. Man! Die MSX werd trouwens opgevolgd door een ultrahippe 8086 met een 20MB hdd, een 5-en-een-kwart floppy drive, een 3-en-een-half diskette drive, DOS en het alomgewaardeerde Word Perfect 5.1. Ik kan me het nu niet meer voorstellen (niet zonder schaterlach tenminste) dat ik toendertijd met enige regelmaat verdwaalde in de directorystructuur van DOS. Een computer met een 2400 baud modem heb ik nooit gehad. Mijn eerste pc die online kon gaan (voor de volledigheid, dit was een Compaq Presario 486dx4. Got, dat ik het nog weet!!!) had een 9600bps modem aan boord.

Anywayzzz, het merendeel van de goede raad is heerlijk lachwekkend out of date. Je hebt er dus niks aan. Behalve dan dat het je helpt beseffen hoe ongelofelijk snel het www zich in de relatief korte tijd van haar bestaan heeft ontwikkeld.

Oh ja, en waarom moeten de webpagina’s die het heilige vuur der toegankelijkheid prediken vaak zelf voorzien zijn van de meest dodelijk saaie en aartslelijke lay? Ik bedoel eigenlijk te zeggen: GEEN lay. Het punt daarvan ontgaat me. Tenzij het bedoeld is als zelfmutilerende anti-reclame natuurlijk. Godzijdank biedt de Zen Garden tegenwicht

Brede grijns. Jacob Nielsen’s doorgeschoten usability ideeën over de knie bij kannibaal.

Sex and Usability: When a man meets a woman

PS: Amper tot geen relatie met het bovenstaande, maar deze twintig tips voor het slim en succesvol bouwen van websites zijn (hoewel er voor een deel open deuren worden ingetrapt) toch aardig om te lezen.

Op ALA kwam ik laatst een artikel over de bruikbaarheid van formulieren op websites tegen.

De do’s and don’ts en een paar handige trucs en tips. De naar mijn mening belangrijkste dingen zet ik hieronder op een rijtje …

• Korte formulieren heerschen. Met andere woorden: vraag zo min mogelijk informatie van de gebruiker. Want een (te) lange vragenlijst werkt intimiderend en is een behoorlijke stimulans voor mensen om af te haken. Zelf bedenk ik me bijvoorbeeld ook wel twee keer voordat ik me het hemd van het lijf laat vragen om de evaluatie-versie van een stukje software te kunnen downloaden. Dus stel jezelf de vraag: is de gevraagde info belangrijk genoeg om te riskeren dat gebruikers afhaken? Als je twijfelt, schrappen dat veld!
• Zorg ervoor dat verplichte velden duidelijk als zodanig gemarkeerd zijn. Hiermee voorkom je dat de gebruiker de info drie keer moet inschieten voordat alle vereiste formulierinformatie is ingevuld. Al is het maar door middel van de simpele tekstuele toevoeging verplicht in het veldlabel. Of verdeel de gevraagde info in een sectie met verplichte velden en één met optionele info.
• Zorg voor een duidelijke foutafhandeling, een beschrijvende foutmelding en wijs de gebruiker de weg naar het veld waar het fout ging. Om het laatste te bewerkstelligen zijn visuele signalen zoals vetgedrukte tekst in rood reuze handig. Maar ook een roodomrand kader of een ikoontje om het veld met ontbrekende info te markeren komen van pas. Maar vergeet vooral niet om gelaagd te bouwen: een tekstuele aanwijzing is naar mijn mening onontbeerlijk voor bezoekers met een browser zonder visuele toeters en bellen.
• Laat de gebruiker zoveel mogelijk vrij in het formaat waarin hij of zij gegevens invult. Draag indien nodig achter de schermen zorg voor de gewenste formattering van informatie zoals geboortedatums en telefoonnummers. Het is voor een gebruiker aardig irritant om lastig te worden gevallen met meldingen dat er geen koppelteken staat tussen het kengetal en het abonneenummer van het ingevulde telefoonnummer. Een serverside script met een reguliere expressie om de geldigheid van veldinfo te valideren doet wonderen.
• Groepeer waar nodig formulierelementen. Met behulp van de legend tag bijvoorbeeld. Het komt de leesbaarheid van het formulier ten goede.
• Geef de gebruiker voldoende ruimte om de vereiste gegevens in te kunnen typen.
• Javascript om de gebruiker te sturen (automatisch aanvullen, springen naar een volgend veld als het aantal vereiste tekens is ingevuld)? Uitkijken! Onzorgvuldige inzet van javascript kan leiden tot een voor de bezoeker onbruikbaar formulier.

Op usabilityaward.nl zeggen ze:

Het toepassen van technieken als flash, bewegende (gif)animaties en flitsende, maar van de standaard afwijkende navigatiestructuren leveren zelden een bijdrage aan het gebruikersgemak. Het werkt afleidend en verwarrend. Bovendien leidt het de aandacht af van waar het eigenlijk om gaat: de informatie op de site of het product/de dienst die aangeboden wordt.

Daar sluit ik me graag bij aan …