Het taalpost woord van de week: wilfer.

Op 10 april werd een onderzoek gepubliceerd waaruit blijkt dat heel wat internetgebruikers zichzelf er regelmatig op betrappen dat ze al surfend op het internet niet meer weten naar welke informatie ze eigenlijk op zoek waren. Bij een enquete van een Brits onderzoeksbureau gaf een kwart van de ondervraagden toe zich toch wel twee keer per maand op deze wijze door de beschikbare informatie te laten afleiden. ‘Wilfen’ wordt dat genoemd, en mensen die wilfen zijn ‘wilfers’. ‘Wilfen’ is gebaseerd op het Engelse werkwoord ‘to wilf’. Dat is gevormd van de afkorting ‘WILF’, die staat voor: ‘What was I looking for?‘

Proest. Dit is een feest der herkenning. Ik beschouw mezelf als de vader van alle wilfers! Hoe vaak dat ik op het internet aan het rondklikken ben en me opeens afvraag waarom ik in vredesnaam die browser startte.

Meer taalweetjes en -kronkels lees je op de Taalpost website.

In taalpost nieuwsbrief 522 wordt het woord blogonomie genoemd. De commerciëe waarde van het weblog. Ik vind het woord in elk geval vrij onprettig om uit te spreken. Mijn tong vliegt constant uit de bocht. En lekker in het gehoor ligt het ook al niet.

‘Blogonomie’ is een jong woord en heeft daarom nog een onzekere toekomst, maar gezien de enorme populariteit van het bloggen (het bijhouden van een weblog) zou het woord weleens net zo succesvol kunnen worden als ‘interneteconomie’. ‘Blogonomie’ is samengesteld van ‘blog’ (verkorting van ‘weblog’) en het laatste deel van ‘economie’. In het Engels bestaat er een vergelijkbaar woord, dat op gelijke wijze is gemaakt: ‘blogonomy’. Het is niet uitgesloten dat ‘blogonomie’ op die Engelse pendant geïnspireerd is.