Opschonen. Verwijderen. Schuiven met bestanden. Betere structurering van m’n data bouwen. Stoeien met het herschrijven van urls. Nieuwe plugins instellen. Oude plugins naar de eeuwige jachtvelden sturen. Php-code schrijven. En stukjes html. Stijlbladen snoeien. Nieuwe layout zien goed te krijgen.

Na een weekend stoeien ben ik NOG LANG NIET KLAAR. Zowel inhoudelijk, functioneel als opmaaktechnisch mankeert er nog van alles aan, maar het begin is er.

Deze website ga ik binnenkort grondig aanpakken. Met aanpakken bedoel ik geen lullige nieuwe stijlbladversie, maar helemaal opnieuw bouwen. Het domein plus hosting is al sinds 2001 in m’n bezit. Je kunt je voorstellen dat het op de webserver — na jarenlange spielerei — een behoorlijke bende is geworden.

verder lezen »

Het is niet dat ik me verveel, maar toch heb ik de afgelopen week wat tijd besteed aan de verhuizing van deze website naar een WordPress omgeving.

Nullbeta.net is online sinds 2001. Waar ik in het verleden veel plezier heb beleefd aan het bouwen van een eigen *** kuch *** CMS-je, had ik de laatste tijd steeds minder zin om zelf het wiel uit te (hoeven) vinden, elke keer als ik aanvullende functionaliteit nodig had. Vandaar m’n besluit om te kiezen voor een open source content management systeem in plaats van zelfbouw.

WordPress is mijn favoriete CMS. WordPress is gemakkelijk te installeren, flexibel in het gebruik, volledig te customizen en er zijn – door een levendige community van ontwikkelaars – een heleboel nuttige plugins voorhanden.

Mijn website was dan ook vrij snel overgezet. Het lastigste aan de migratie naar WordPress is eigenlijk dat de urls van de blogposts zijn veranderd. Vanzelfsprekend wil ik ervoor waken dat de oude links resulteren in een 404 – pagina niet gevonden melding. Isapi rewrite (mod rewrite voor Internet Information Server) komt dan goed van pas om de url’s te herschrijven en de zoekmachines met een 301 – Moved Permanently te laten weten dat de link gewijzigd is.

Wat rest is het handmatig overpompen van de indivuele posts naar WordPress. Da’s nog een aardig tijdrovend klusje

iGoogle – de gepersonaliseerde versie van de Google homepage biedt sinds enige tijd de mogelijkheid om zelf een thema te ontwerpen. Waar je eerder kon kiezen uit voorgebakken thema’s, kun je nu zelf (tot op zeker hoogte) bepalen hoe je iGoogle pagina eruit komt te zien.

Tijd voor een kort verkenning van de mogelijkheden. Voor documentatie over het maken van je eigen iGoogle thema en voorbeelden van thema’s kun je terecht op de iGoogle Code Themes pagina. De API is (in tegenstelling tot bijvoorbeeld de API van Google Maps) bescheiden. Eigenlijk is het niet meer dan een beschrijving van de elementen in een xml-configuratiebestand. Dat xml-bestand bepaalt hoe je iGoogle pagina eruit gaat zien. Je beschrijft de afbeeldingen in de header en footer, de kleuren van links en tekst en tenslotte bepaal je hoe de widgets op je iGoogle worden vormgegeven. Eventueel geef je de icoontjes voor het minimaliseren en maximaliseren van je widgets een ander kleurtje en je bent klaar.

Om je voorbereide iGoogle pagina in het echt te aanschouwen upload je de afbeeldingen en het xml-bestand naar een plek op het internet. Naar je eigen webserver bijvoorbeeld. En vervolgens verwijs je ernaar in je Google link: www.google.com/ig?skin=pad_naar_thema_xml_bestand

De iGoogle thema API stelt dan niet zoveel voor, het is natuurlijk wel aardig om er even mee te experimenteren. En het personaliseren werkt in technisch opzicht in elk geval heel wat beter dan bijvoorbeeld de waardeloze manier waarop je een custom skin voor Hyves implementeert.

Bij mijn probeerseltje heb ik me laten inspireren door de 2004 remake van de horrorklassieker Dawn of the Dead: Zombified

Het is maar de vraag of het verstandig is om een thema voor te dragen bij Google. Je moet nogal aan wat voorwaarden voldoen. Vast en zeker is het geen geautomatiseerde beoordeling die bepaalt of je brouwsel geplaatst wordt, maar velt een kritisch menselijk oog zijn of haar oordeel over je creatie.

Tegen beter weten in heb ik Zombified een zwier gegeven. Het is in elk geval eens iets anders …

Sommige adviezen sneden naar mijn mening wel degelijk hout toen ze opgesteld werden, maar zijn heden ten dage hopeloos achterhaald. Check dan die wijze woorden op het gebied van webdesign van tien jaar geleden.

Stiekem denk ik dat sommige zaken misschien nog steeds van toepassing zijn voor webontwerp anno 2006 (en nee, ik doel hier niet op de genoemde 286 machines and 2400b modems). Come to think of it, mijn eerste ding dat op een computer leek was een MSX2. Ik kocht hem tweedehands, maar nieuw had dat apparaat (inclusief printer, dat dan weer wel) 4000 oudhollandse guldens gekost. Man! Die MSX werd trouwens opgevolgd door een ultrahippe 8086 met een 20MB hdd, een 5-en-een-kwart floppy drive, een 3-en-een-half diskette drive, DOS en het alomgewaardeerde Word Perfect 5.1. Ik kan me het nu niet meer voorstellen (niet zonder schaterlach tenminste) dat ik toendertijd met enige regelmaat verdwaalde in de directorystructuur van DOS. Een computer met een 2400 baud modem heb ik nooit gehad. Mijn eerste pc die online kon gaan (voor de volledigheid, dit was een Compaq Presario 486dx4. Got, dat ik het nog weet!!!) had een 9600bps modem aan boord.

Anywayzzz, het merendeel van de goede raad is heerlijk lachwekkend out of date. Je hebt er dus niks aan. Behalve dan dat het je helpt beseffen hoe ongelofelijk snel het www zich in de relatief korte tijd van haar bestaan heeft ontwikkeld.

Oh ja, en waarom moeten de webpagina’s die het heilige vuur der toegankelijkheid prediken vaak zelf voorzien zijn van de meest dodelijk saaie en aartslelijke lay? Ik bedoel eigenlijk te zeggen: GEEN lay. Het punt daarvan ontgaat me. Tenzij het bedoeld is als zelfmutilerende anti-reclame natuurlijk. Godzijdank biedt de Zen Garden tegenwicht