Mijn ADSL abonnement bij Planet is inclusief een maandelijkse portie downloads aan muziek uit de winkel van Planet – MusicStream. Recentelijk was ik op zoek naar werk van Tool (Undertow), Nick Cave (Last Dance With Mary Jane) of ander leuk materiaal dat het platgetrapte pad verlaat. Zonder success, helaas.

Omdat mijn muziektegoed slechts beperkt houdbaar is ben ik uit arren moede maar op zoek gegaan naar alternatieven. Oké, een paar credits heb ik besteed aan de smaak van mijn oudste dochter. Die met haar 11 prille jaartjes helemaal gaat voor de ** kuch ** briljante muziek van Rianna, Shakira en Pussycat Dolls. Maar dan blijft er nog voldoende over om iets voor mezelf te downloaden. In dit geval onder andere Killed by Death van Motorhead.

Killed by Death. Ik herinner me als de dag van gisteren dat we ons op het VWO in Gorinchem helemaal de typhus moesten lachen om Motorhead. En als je denkt who the fok is Motorhead????? Dan ben je waarschijnlijk een jong broekie, of je hebt een stukje opvoeding gemist! Hey, het was het jaar des Heren 1988, we waren jong en Lemmy was een soort van grappige metal anti-held die indruk maakte met zijn legendarische nummer Killed by death.

Nu ik de live uitvoering van Killed by Death zoals die op Everything Louder than Everyone Else staat aan het downloaden ben vraag ik me af hoe het is met de gasten die bijna twintig jaar geleden mijn schoolmaatjes (en weekend-drinkebroers in de Ponderosa in Hoornaar) waren – Jan Duym, Erwin Quast, Wim Bak om er maar een paar te noemen. Lemmy is er nog steeds, voor zover ik weet. En jullie? Hopefully not yet killed by death …. ????

Op zoek naar een computerboek struikelde ik op zolder over de backupdiskettes van mijn afstudeerscriptie. Ik dacht eigenlijk dat ik die scriptie alleen op 5-en-een-kwart floppies had. Een meevaller dus. Het tweede gelukje was dat de handel ook nog terug te lezen was. Oké, de teksten kwamen de conversie van Word Perfect 5 naar Word niet helemaal ongeschonden door, maar eigenlijk had ik veel meer problemen verwacht.

Net als het tekstverwerkingsprogramma waarmee de scriptie gemaakt is, blijkt ook de inhoud lichtelijk over de houdbaarheidsdatum. Ach, na veertien jaar kun je waarschijnlijk ook niet anders verwachten. Ondanks de **kuch** ietwat beschimmelde content heb ik het resultaat van een maand of drie niet-zo-erg-noeste arbeid uit nostalgische overwegingen toch online gezet: rap: the call for justice (pdf alarm – 440KB).

Bestaat Public Enemy eigenlijk nog wel? Jazeker! Sinds het uitkomen van Apocalypse 91: The Enemy Strikes Black, waarvan ik een aantal lyrics heb gebruikt voor mijn scriptie, zijn er nog zeven albums verschenen.

Enige tijd geleden las ik op ALA een usability artikel waarin het belang om website gebruikers in de watten te leggen, of in elk geval de handeling om iets voor elkaar te krijgen zo pijnloos mogelijk te laten verlopen, benadrukt wordt. Het volgende sluit hierbij aan … nou ja, een beetje dan …

Als bezitter van een vrij lijvig Planet Internet DSL abonnement word ik regelmatig verblijd met de aanbieding om muziek te beluisteren of (legaal) te downloaden. Via music stream van Planet dus. Elke maand heb ik 1000 music stream credits om over de kling te jagen. In principe goed voor zo’n 10 nummers downloadplezier. Tot voor kort had ik me nog niet aan Planet music stream gewaagd. Een chronisch gebrek aan interesse, want zo’n fanatieke muziek-downloader ben ik niet. Echter, een dochter van 10+ met interesse in de vet kewle muziek van artiesten als Madonna en Shakira, verplichtte me uiteindelijk toch tot het consumeren van mijn muziekcredits …

Damn. Ik had het kunnen weten. Nog niet eens zolang geleden werd het bekijken van mijn Planet gebruiksspecificaties met een browser anders dan IE al niet ondersteund. Hoe haalde ik het in m’n hoofd te denken dat een stukje muziek downloaden een breeze zou worden.

A breeze? Een regelrechte nachtmerrie! Allereerst wordt mijn Firefox browser niet geaccepteerd. Alleen de laatste versie van Internet Explorer is welkom (hieronder zal duidelijk worden waarom). Internet Explorer moet overigens ook niet al te kieskeurig doen wat betreft beveiliging, anders loopt het downloaden ook al spaak.

Met Internet Explorer word ik via een meta-refresh redirect doorgesluisd (slecht idee) en kan ik me (na enig gezoek naar de login functionaliteit) aanmelden. Ai. Helaas. Om muziek te kunnen beluisteren moet ik wel eerst nog even de Music Manager (een ActiveX control dat de interface vormt tussen de music stream website en mijn bovenste beste Windows Media Player) installeren. En verder gaat mijn music stream avontuur voorlopig niet. Op de (bedrijfs)computer waarmee ik aan het surfen ben is Internet Explorer 6 behoorlijk dichtgetimmerd. Zelfs als de Planet music stream website in de trusted zone draait kan het ActiveX component wegens beveiligingsoverwegingen niet worden geinstalleerd. Bummer.

Uiteraard is het wel gelukt om de music stream dienst verder uit te testen. En het werkt uiteindelijk ook wel, daar gaat het niet om. Het punt dat ik er hier wil uitlichten is de digitale pijnbank waarop je als gebruiker van de dienst music stream wordt gelegd. De dienst lijkt bedacht voor de ideale Planet situatie: een wereld waarin elke computer Internet Explorer 6 zonder enige beveiligingsbeperkingen en een zeer recente versie van de Windows Media Player draait. Het zal allemaal wel bedoeld zijn om de boel onder controle te kunnen houden (bijhouden van het aantal verbruikte credits, beveiligde WMA bestanden om piraterij tegen te gaan). Maar het geheel loopt naar mijn mening niet over van gebruikersonvriendelijkheid. Je moet wel heeeeel erg graag willen downloaden om gebruik te maken van music stream. Als ikzelf en niet mijn muziekrippende dochter het voor het zeggen had, was ik hoogstwaarschijnlijk al afgehaakt bij de melding dat Firefox niet ondersteund wordt. Of anders op het moment dat ik geconfronteerd werd met het installeren van het Music Manager ActiveX component. Niks power to the people bij Planet. Qua usability een dikke onvoldoende.