Met Sinterklaasavond om de hoek valt in de Taalpost nieuwsbrief van vier december 2006 te lezen:

Een letter van chocolade kunnen we zowel een chocoladeletter als een chocoladen letter noemen. Bij chocoladeletter gaat het om een samenstelling van de zelfstandig naamwoorden chocolade en letter. Samenstellingen schrijven we aaneen en het eerste woorddeel krijgt de klemtoon: chocoládeletter. (Hoewel we naast chocolade ook de variant chocola kennen, gebruiken we in samenstellingen de vorm die op -de eindigt.)

In de combinatie chocoladen letter ligt de klemtoon meer op letter dan op chocoladen. Chocoladen, ‘van chocolade gemaakt’, is een zogenoemd stoffelijk bijvoeglijk naamwoord: een bijvoeglijk naamwoord dat met het achtervoegsel -(e)n is afgeleid van een stofnaam. Bekende voorbeelden van dit soort bijvoeglijke naamwoorden zijn betonnen en houten. Er zijn in het Nederlands vrij weinig ‘eetbare’ stoffelijke bijvoeglijke naamwoorden, maar chocoladen is er een van (net als marsepeinen en taaitaaien).

Overigens is chocoladeletter veel gebruikelijker dan chocoladen letter.

T’is maar even dat je het weet …

In de taalpost nieuwsbrief: hoe ga je om met het Engelse woord relaxed. Zelf zit ik altijd te tobben met het gebruik van dit soort woorden in het Nederlands. Dus was de onderstaande uitleg bijzonder verhelderend.

Het Engelse woord ‘relaxed’ wordt vaak in het Nederlands gebruikt. Zolang het niet verbogen wordt, veranderen we ook niets aan de Engelse schrijfwijze: ‘De scheidsrechter was gisteren bepaald niet relaxed’, ‘Ze keek vanaf haar balkon relaxed naar het drukke verkeer beneden’, ‘Hij is een relaxed type.’

Als bijvoeglijk naamwoord moet ‘relaxed’ vaak verbogen worden. Dat kan niet met zomaar een ‘e’ erachter: ‘relaxede’ wordt verkeerd uitgesproken. Vanwege de uitspraak maken we er ‘relaxte’ van: ‘een relaxte vakantie’, ‘Dat zijn echt relaxte mensen.’ De vorm ‘relaxte(n)’ kan ook van het werkwoord ‘relaxen’ komen: ‘Terwijl hun ouders op de bank relaxten, deden de kinderen de afwas.’
Bron: taalpost 533