Er zijn plenty websites die zich bezighouden met het showcasen en bespreken van stijlbladontwerpen. Eén van de eerste die ikzelf tegenkwam en waarvan ik behoorlijk onder de druk raakte, was CSS Zen Garden van Mezzoblue’s Dave Shea.

Van tijd tot tijd reis ik even af naar de Zen Garden om te kijken of er nog nieuwe goodies zijn toegevoegd. Het was alweer enige tijd geleden (langer dan normaal als je het mij vraagt), maar er zijn weer een paar lekkere ontwerpen te bewonderen.

Van de updateronde in november is Organica Creativa mijn favoriet. Waarom? De gebruikte kleurencombinatie en de ronde vormen (chromosoomachtige structuren?) spreken me wel aan. Hoewel ik me afvraag of de lijvige achtergrondafbeelding (in de kop) ook bij dynamische pagina’s bruikbaar blijft. Bijvoorbeeld bij een pagina met weinig inhoud.

Sinds afgelopen donderdag is Internet Explorer 7 Release Candidate 1 beschikbaar als download. En eerlijk is eerlijk, de mensen van het Internet Explorer development team lijken in elk geval hun best te doen om het vaak vreemde (en voor webbouwers ronduit ergerniswekkende) gedrag van vorige versies van Internet Explorer te verhelpen. En van IE7 een browser te maken die zich gedraagt volgens de regels van het W3C.

Zo doet programmamanager Markus Mielke op het Internet Explorer weblog verslag van de cascading style sheet veranderingen die geïmplementeerd zijn in IE7 RC1. Behalve een lange lijst met fixes voor stijlbladbugs valt er onder andere te lezen dat Internet Explorer 7 de hover pseudo class zal ondersteunen voor alle elementen (niet alleen voor ankers) en dat er ondersteuning is voor min-height, max-height, min-width en max-width. En dat zijn alvast twee zaken die mij erg aanspreken.

De definitieve versie van Internet Explorer 7 zal straks via de automatic updates functie van Windows worden uitgerold. Zodat een hele hoop computers deze browserversie zullen draaien. Alleen al daarom is deze blogpost naar mijn mening verplicht leesvoer. Zodat je weet wat je als websitebouwer allemaal kunt verwachten.

Normaal ben ik wel redelijk confuus (in de positieve zin) van de artikelen die op ALA gepubliceerd worden. Maar nu is het al de tweede keer in korte tijd dat ik niet echt enthousiast werd van de ALA content. Dit keer een tekst over een 3-column vloeibare layout: de heilige graal. In principe keks leesvoer.

Maar halfweg het artikel kreeg ik toch het idee dat dit voor mij ietwat te streng in de leer is. En dat er teveel kunstgrepen toepast worden om me nog te kunnen bekoren. In oorlog, liefde en ons streven naar een semantisch web is alles geoorloofd. Of zoiets! Wat mij betreft niet dus! Deze code geeft mij in ieder geval zeker geen goed gevoel!

Update:

Dat een 3-koloms layout inderdaad op een zoektocht naar de holy grail lijkt, blijkt wel uit dit overzicht van experimenten met een layout met drie kolommen.