Gisteren was ik op bezoek in Terneuzen. Vanuit de Noordoostpolder heb je dan zo’n 550 kilometer op je teller staan voordat je weer zu hause bent.

Wat had je in Godsnaam te zoeken in Terneuzen? hoor ik je denken.

Verherbouwing
Mark (een maatje uit mijn tijd bij Compaq DCE in Gorinchem) heeft een paar jaar geleden een afbraakpand gekocht in Terneuzen. De afgelopen tijd heeft hij keihard gewerkt om een mooie woning weg te zetten. Met Hemelvaart was het hoog tijd om het resultaat van zijn inspanningen eens live te bewonderen. Met Mark’s huis zit het wel snor. En zijn bouwkundige exercitie is niet de reden voor het schrijven van dit stukje tekst. Wat is die reden dan wel?

Indrukwekkende zeeschepen
Na Mark’s huis van onder tot boven te hebben bekeken liepen we nog even naar de haven. Da’s ongeveer honderd stappen ver. Die enorme zeeschepen zien binnenkomen is trouwens fantastisch. Ze worden met sleepboten het kanaal naar Gent ingeholpen. Of ze varen Terneuzen voorbij. Verder de Westerschelde op in de richting van de Antwerpse havens. Erg indrukwekkend.

Wietshop
Als je naar de haven loopt blijkt dat Terneuzen een regelrechte trekpleister is. Aan de Westkolkstraat kom je langs Checkpoint. Checkpoint is een drie verdiepingen hoge wietshop. Waarvan het glazen dak open kan als de rookwolken binnen te dicht worden.

Het is op zijn minst bijzonder om Checkpoint te zien. In plaats van een smoezelig klein pandje fungeert een enorm gebouw (dat nog het meest doet denken aan een soort van Burger King) als uitgiftepunt van softdrugs. Het is een komen en gaan van jongeren die een paar gram wiet willen scoren. Letterlijk in optocht gaan ze naar Checkpoint om zich te voorzien van hun primaire levensbehoefte. De gast die de coffeeshop bestiert moet zwemmen in de euro’s.

Allochtone klandizie
Vreemd genoeg lijkt het huidige *** kuch *** succes van Checkpoint voort te komen uit de pogingen om het autochtone drugsprobleem van Terneuzen in de hand te houden. Met de bedoeling de drugshandel uit de illegaliteit te halen is het gemeentelijke gedoogbeleid zo te zien haar doel ver voorbij geschoten.

Negen van elke tien wietkopers komen van over de grens. Het zijn vooral onze zuiderburen en -overburen die Terneuzen met een bliksembezoek vereren. Naar verluid is half Lille met regelmaat in Terneuzen te begroeten. Een actieve beheersing van de franse taal hoort ongetwijfeld tot het functieprofiel van het Checkpoint personeel!

Wild West verkeer
Een drugsreisje over de grens heeft op de Belgische en Franse jeugd allesbehalve een rustgevend effect. Je moet in de Terneuzense binnenstad opletten om niet op de motorkap van een auto met een Belgisch of Frans kenteken te belanden. De Binnenvaartweg oversteken in de buurt van Checkpoint is niet geheel zonder risico. En zelf was ik bijkans opgelucht mijn Leon zonder schade weer Terneuzen uit te sturen. Op de Amsterdamse Overtoom loop je minder kans op een aanrijding. Blijkbaar is niet iedereen zo fortuinlijk: verkeerstechnisch gaat het in Terneuzen niet altijd goed.

Ik kan niet anders zeggen dan dat mijn bezoekje aan Terneuzen een verruimende ervaring was. Heerlen, ook een door dopetoerisme geteisterd grensstadje, is een suffe bedoeling in vergelijking met Terneuzen.

Terneuzen heeft het! Terneuzen, de drugsparel van Zeeuw-Vlaanderen. Terneuzen, het vlaggenschip van het Nederlandse drugsgedoogbeleid. De thuishaven van Checkpoint, de wolkenkrabber onder de coffeeshops. Terneuzen. Waar Belgen en Fransen meer thuis zijn dan de Terneuzenaars zelf.

Geschreven door HansR
Er is nog niet gereageerd op deze tekst.
Geplaatst in En verder · Persoonlijk
Getagged als drugs, gedoogbeleid, Terneuzen, wiet

Reageren:

Je naam (*)

Je e-mailadres (* maar wordt niet op de website getoond)

Jouw website

De volgende tags kun je in je reactie gebruiken:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Je reactie (*)

RSS feed voor reacties op deze blogpost. TrackBack URL